Altijd blijven lachen

Young woman travelling on a sunny day with her head out the window and the wind blowing her hair

Het is weer een vroege koude ochtend en ik heb eigenlijk helemaal geen zin om mijn bed uit te gaan. Maar ik heb geen keus want ik moet vandaag weer naar Hoofddorp voor mijn stage. Met m’n deken en al rol ik letterlijk het bed uit en zet de kerstboom aan. Vervolgens zet ik een lekkere cappuccino voor mezelf en klap mijn laptop open om een paar blogs te lezen die ik volg. Heeerlijk vind ik dat. Ik zet zelfs mijn wekker een half uur eerder omdat ik dat zo’n heerlijk begin van de dag vind.

Als ik me helemaal klaargemaakt heb is het tijd om te gaan. Mijn fiets is al een tijdje kapot dus ik loop naar het station. Eenmaal op het station aangekomen blijkt er dat er een storing is met de treinen. Ik besluit me er niet aan te gaan irriteren en haal een lekkere cappuccino bij de Kiosk. Er staan 2 mensen bij de trein om te vertellen wat er aan de hand is. Vervolgens worden die 2 vrij onschuldige mensen helemaal uitgekaft met heel het Nederlandse woordenboek. Die mensen begonnen hun dag ook op een fijne manier, maar dat is nu hoogstwaarschijnlijk verpest.

Als er vervolgens wel treinen rijden blijkt er bij de overstap dat er te weinig machinisten aanwezig zijn. En als ik dacht dat mensen niet nog chagrijniger konden worden had ik het mis. Jongens het is nou eenmaal zo. We kunnen er zelf niks aan veranderen, en het zal overduidelijk vaker gebeuren, so get over it. Iedereen verslaapt zich wel een keer, of maakt een foutje in zijn werk. Maar als iemand anders het flikt dan wordt je chagrijnig. Ik denk dat het blijkbaar zo werkt in de mooie grijze massa wat zich in het menselijk lichaam verschuild.

Dit wil natuurlijk niet zeggen dat ik me niet wel eens irriteer in de trein. Dit gebeurd namelijk regelmatig. Goed. Ik stap ik de 5e trein in de hoop dat er toch nog een machinist uit z’n warme bed is gekropen en voel me net een sardientje in een te vol blik. Maar goed. Het zijn maar 5 haltes.. het zij maar 5 haltes….. en dan staat er iemand op mijn voet. GRRRR *%#^*%}^|£|> adem in, adem uit. Ik neem de laatste slok van mijn cappuccino en glimlach… ik ben er bijna !

Misschien vind je dit ook leuk

2 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *