Hier krijg ik toch wel een warm gevoel van

achtergrond

Met al dat leed tegenwoordig in de wereld vond ik het toch wel nodig om een kippenvelmomentje met jullie te delen. En dit door alleen maar aardig zijn. Misschien had je erbij moeten zijn, maar ik vond het geweldig.

Ik zat in de trein naar mijn vader. De reis verliep soepel. Maar toen werd er een vrouw onweil. Een jonge vrouw met blond haar. Trillend en huilend zat ze op haar stoel. De conducteur merkte het op en ging naar haar toe. Hij ging op zijn hurken zitten en vroeg haar hoe het ging. De vrouw kon niks anders dan huilen en trillen.

 

De conducteur, die overduidelijk bezorgd was, kon er niet de hele tijd bij blijven. Hij vroeg aan twee hele gezellige Surinaamse dames die vlakbij zaten of ze misschien even op haar konden letten. Dit wilden ze wel. Ze boden haar water aan, een zakdoekje, en of ze misschien van stoel wilde wisselen (ze zat op zo’n klapstoel in de sprinter weet je wel?) ze sloeg het allemaal af en bleef maar trillen. De conducteur vroeg of hij haar telefoon even mocht lenen zodat hij iemand voor haar kon bellen. Zo gezegd, zo gedaan! Hij had een afspraak gemaakt met haar vriendje dat hij haar bij een station op zou komen halen. Hier bleef de trein dan ook 10 minuten op wachten. Iedereen bleef zo lief en zorgzaam. Ik krijg hier gewoon een warm gevoel van.

 

De vrouw bleek een alcoholist en was aan het afkicken. Zoals veel mensen zouden zeggen: eigen schuld, bleef iedereen Heel lief voor de vrouw. (Tuurlijk zijn er altijd een paar bij die weer iets te zeiken hebben maar daar heb ik het nu niet over).

Uiteindelijk kwam ik een half uur later bij mijn vader aan, maar dan wel met kippenvel en een goed gevoel. Zo fijn dat er ook nog fijne mensen op de wereld zijn.

 

Have a good day!

Misschien vind je dit ook leuk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *